تمامی کالاها و خدمات این فروشگاه، حسب مورد دارای مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می‌باشند و فعالیت‌های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.

دامنه یک نام واحد در اینترنت است که طبق معنای آن یک محدوده اختصاصی در اینترنت را در بر می‏گیرد. اگر کمی تخصصی تر به آن بپردازیم اینترنت بر اساس پروتکل TCP/IP فعال می باشد و IP Address به عنوان یک یک نام یکتا برای آدرس دهی کاربران و تبادل داده مورد استفاده قرار می گیرد. اما این آدرس چه در نسخه 4 و چه در نسخه 6 شامل تعداد زیادی عدد می باشند و به خاطر آوردن و انتقال آن برای کاربران کاملا سخت است. از این رو دامین به وجود آمد که شامل حروف الفبا و پسوند بود و این امکان را به وجود آورد که با استفاده از حروف و بدون نیاز به فراگیری آدرس های IP امکان برقراری ارتباط مهیا شود. به عنوان مثال اگر آدرس ای پی سرور گوگل 173.194.47.192 باشد دیگر برای ارتباط با گوگل نیاز به به خاطر سپردن آدرس آن نیستیم بلکه با دانستن دامنه Google.com می توانیم به سرور گوگل متصل شویم. به عبارت دیگر دامنه شامل حروف و کلمات شناخته شده هستند که در پس زمینه خود آدرس ای پی را نیز همراه داشته و امکان اتصال از طریق آن ایجاد شده است.

نحوه کاری دامنه در اینترنت

همان طور که گفته شد در پروتکل TCP/IP آدرس های ای پی برای آدرس دهی مورد استفاده قرار گرفته می شوند. اما با مطرح شدن DNS (سامانه نام دامنه) امکان استفاده از حروف الفبا و اتصال آن به آی پی ها ایجاد شد به این صورت که سرورهای مشخصی برای هر دامنه تهیه شد که به عنوان مفصر آن دامنه شناخته می شود و دارای بانک داده ای است که آی پی نظیر هر دامنه در آن قرار گرفته است. به عنوان مثال دامنه .com دارای یک مرکز داده است که اطلاعات کلیه دامنه های .comدر آن قرار گرفته است و با نوشتن نام دامنه در مرورگر، سرویس دهنده اینترنت به مرکز داده .com متصل می شود و تقاضای آدرس آی پی موجود برای این دامنه را ارسال می کند. برای کاهش زمان و افزایش سرعت ارتباط در برخی موارد با یک بار درخواست آدرس ای پی متناظر با دامنه در کش dns ذخیره می شوند.

NameServer در دامنه چیست؟

NameServer دقیقا مشابه یک دفترچه تلفن می ماند که البته در اینجا برای نام اشخاص نام دامنه و به جای شماره تلفن ما با آدرس های IP مواجه هستیم. هر دامنه دارای یک بخشی به عنوان تنظیمات Nameserver است که می توان در آن نام مخصوص سرور یا دامنه مقصد را در آن قرار داد تا دامنه بتواند به آن متصل شود. مثل این می ماند که قصد تماس با شخصی را داریم اما مستقیم شماره آن را وارد نمی کنیم بلکه در دفترچه تلفن الکترونیکی خود فقط نام آن را وارد می نمایید و ارتباط را برقرار می نماییم. در دامنه هم به همین صورت ارتباط یک دامنه با یک سرور از بخشی در کنترل پنل دامنه به نام تنظیمات نام سرور یا Nameserver امکان پذیر است. به عنوان مثال ns1.gitihost.com به عنوان نام یک سرور تعیین شده است و دارنده دامنه می تواند با قرار دادن این آدرس در بخش Nameserver یا مدیریت dns دامنه خود، آن را به این سرور متصل کند. عموما برای اتصال یک دامنه به سرور حداقل دو عدد نام سرور مورد نیاز است.
برای اینکه دامنه شما به یکی از سرور های گیتی هاست متصل شود باید این dns ها را در قسمت مدیریتdns دامنه خود وارد کنید: ns1.gitihost.com و ns2.gitihost.com

بخش های دامنه

  1. بخش اول: پسوند دامنه یا Domain sufix است که انواع مختلفی دارند و عنوان دامنه را به طور کلی می توانند معرفی کنند. به عنوان مثال پسوند .org که سه حرف اول کلمه organisation به معنی سازمان یا ارگان هستند و بیشتر برای موسسه ها و گروه ها مورد استفاده قرار می گیرد.
  2. بخش دوم: نام دامنه است که شامل حروف دلخواه الفبا به همراه اعداد و همچنین کارکتر - است. حداقل سه و در موارد خاص دو و حداکثر عموما 64 کارکتر می تواند داشته باشد. نام دامنه مهمترین بخش دامنه است و انتخاب آن نیاز به توجه زیادی دارد.
  3. بخش سوم: زیر دامنه است که البته اختیاری است اما در بخش هاست و dns سرور موجود آن قابل ایجاد است. زیر دامنه یا Subdomain می تواند چندین زیر رده داشته باشد. مثلا زیر دامنه map در دامنه map.google.com